iPhone klaviaturası istifadəçinin barmağı hərfə dəqiq toxunmadıqda belə, hansı simvolu yazmaq istədiyini müəyyənləşdirməyə kömək edən texnologiyadan istifadə edir. Sistem yazılan mətni təhlil edir və toxunuşları sözün mənasına uyğun şərh edə bilir. Bu da kiçik sensor ekranda mətn yazmağı asanlaşdırır.
Lent.az xarici mediaya istinadla xəbər verir ki, “Apple” mühəndislərinin qarşısındakı əsas çətinlik insan barmaqlarının kiçik virtual düymələrdə dəqiq yazmaq üçün böyük olması idi.
Fiziki klaviaturadan imtina niyə şübhə yaradıb?
Stiv Cobs 2007-ci ilin yanvarında ilk "iPhone"u təqdim edəndə fiziki klaviaturadan imtina texnologiya sahəsində birmənalı qarşılanmayıb. Həmin dövrdə bazarda mexaniki düymələri olan “BlackBerry”, “Palm” və “Motorola” cihazları üstünlük təşkil edirdi.
Tənqidçilər istifadəçilərin düyməni basdığını fiziki olaraq hiss etmədən hamar şüşə üzərində sürətlə yaza biləcəyinə şübhə ilə yanaşıblar. “Apple” mühəndisləri isə sensor idarəetmənin bu çatışmazlığını proqram alqoritmləri ilə aradan qaldırmağa çalışıblar.
İlk iPhone 3,5 düymlük, 320×480 piksel təsvir ölçüsünə malik ekranla təchiz olunub. Məqalədə qeyd edilir ki, virtual düyməyə rahat toxunmaq üçün təxminən 44×44 piksel ölçüsündə sahə nəzərdə tutulurdu.
Lakin standart QWERTY klaviaturasının yuxarı sırasında 10 hərf var. Hər düyməyə 44 piksel en ayrıldığı halda ümumi en 440 pikselə çatırdı. Bu isə ilk iPhone-un ekran enindən böyük idi.
Görünən düymə ilə toxunuş sahəsi eyni deyil
Həlli cihazın “Project Purple” kod adı ilə hazırlanmasında iştirak edən “Apple” mühəndisi Ken Kosienda təklif edib. O, düymələri böyütmək əvəzinə, toxunuşların tanınması prinsipini dəyişməyə diqqət ayırıb.
Texnologiyanın əsas xüsusiyyəti ekranda görünən düymələrlə toxunuşu müəyyənləşdirən proqram sahələrinin fərqli olmasıdır. Hərflərin ekrandakı yeri dəyişmir, lakin sistem istifadəçinin hansı hərfi yazmaq istədiyini ehtimallar əsasında qiymətləndirir.
Klaviatura artıq daxil edilən simvolları təhlil edir və onları dilin qanunauyğunluqları ilə müqayisə edir. Növbəti hərfin hansı olacağına dair güclü ehtimal varsa, qeyri-dəqiq toxunuş zamanı alqoritm həmin hərfə üstünlük verə bilir.
Məsələn, ingilis dilində “TIM” yazıldıqdan sonra sistem istifadəçinin “TIME” sözünü yazmaq istədiyini ehtimal edə bilər. Barmaq yanaşı yerləşən “E” və “W” düymələrinin arasına toxunarsa, dil modeli daha uyğun variantı seçməyə kömək edir.
Beləliklə, klaviatura yalnız barmağın toxunduğu nöqtəni deyil, yazılan sözün kontekstini də nəzərə alır. Bu, düymələrin görünüşünü böyütmədən səhvləri azaltmağa imkan verir.
Hərflər toxunanda niyə böyüyür?
Digər mühüm funksiya seçilən hərfin böyüdülərək göstərilməsidir. İstifadəçi düyməyə toxunanda hərf barmağın üst tərəfində daha böyük formada görünür. Bunun sayəsində hansı simvolun seçildiyini dərhal görmək mümkün olur.
Bu vizual geribildirim fiziki düymələrin yoxluğunu qismən kompensasiya edib. Toxunuşların proqram vasitəsilə tanınması ilə birlikdə virtual klaviaturanı gündəlik istifadə üçün daha rahat edib.
Stiv Cobs klaviaturanı şəxsən sınaqdan keçirib
Ken Kosienda texnologiyanın hazırlanması barədə 2018-ci ildə nəşr olunan “Creative Selection” kitabında ətraflı danışıb. Onun xatirələrinə görə, rahat klaviatura yaratmaq “Apple” komandasının ən çətin tapşırıqlarından biri olub.
Mühəndislər simvolların müxtəlif düzülüşlərini, daha az düyməsi olan klaviaturaları və alternativ mətn daxil etmə üsullarını sınaqdan keçiriblər. Lakin həllərin əksəriyyəti geniş istifadəçi kütləsi üçün kifayət qədər rahat olmayıb.
Bir mərhələdə şirkət rəhbərliyi bütün səylərin işlək mətn daxil etmə interfeysinin hazırlanmasına yönəldilməsini tələb edib. Kosienda isə toxunuşları ağıllı şəkildə tanıyan sistemlə tamamlanan standart klaviatura nümunəsini təqdim edib.
Mühəndisin sözlərinə görə, Stiv Cobs bu həlli şəxsən sınaqdan keçirərək bəyənib. Virtual klaviatura sonradan ilk iPhone-un əsas xüsusiyyətlərindən birinə çevrilib.
“Apple” proqram klaviaturasında istifadəçi hərəkətlərinin emalı ilə bağlı texnologiyaları da patentləşdirib. Məqalədə qeyd olunan ABŞ-ın 8 232 973 nömrəli patenti virtual mətn daxil etmə elementləri ilə qarşılıqlı əlaqənin tanınması üsullarını təsvir edir.
Virtual klaviatura smartfonları necə dəyişib?
Fiziki düymələrdən imtina yalnız mesaj yazmaq rahatlığına təsir göstərməyib. İstehsalçılar smartfonun ön hissəsinin daha böyük sahəsini foto, video, tətbiq və internet səhifələrinin göstərilməsi üçün istifadə etmək imkanı qazanıblar.
Əvvəlki nəsil cihazlarda klaviatura lazım olub-olmamasından asılı olmayaraq korpusun böyük hissəsini tuturdu. Sensor interfeys isə düymələri yalnız ehtiyac yarandıqda göstərməyə, qalan vaxtda ekranı başqa məzmun üçün istifadə etməyə imkan verib.
Zamanla bu yanaşma smartfon sənayesində standart halına gəlib. Müasir virtual klaviaturalar mətnin proqnozlaşdırılması, səhvlərin düzəldilməsi və istifadəçinin yazı tərzinə uyğunlaşma üsullarından istifadə edir.
Bizi Telegram-da izləyin
t.me/lent_az
Bizi Instagram-da izləyin
Bizi TikTok-da izləyin
Bizi Facebook-da izləyin
Bizi X-da izləyin
